Potlatch #29: Οι ψυχογεωγράφοι εργάζονται (Νοέμβριος 1957)

Στις 10 Αυγούστου, γύρω στις 18:30, βοήθησα μια νεαρή κοπέλα από την Ινδία που δεν μιλούσε ούτε λέξη γαλλικά. Αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα στην πύλη του μετρό Σεν-Λαζάρ. Της εξήγησα ποια διαδρομή έπρεπε να ακολουθήσει για να φτάσει στην Μπιέβρ, στο σεμινάριο των Ξένων Αποστολών. Όλα αυτά εξηγούνταν με σαφήνεια σε ένα χαρτί που με έβαλε να διαβάσω (στα αγγλικά). Την συνόδευσα στην αποβάθρα και την έβαλα να ανέβει στο πρώτο βαγόνι, λέγοντας βιαστικά στον οδηγό του τρένου να την κατεβάσει στο Μονπαρνάς. Τη Δευτέρα, για να είμαι ήσυχη, θέλοντας να ξέρω αν αυτό το παιδί είχε φτάσει καλά, είχα την έγνοια να μάθω αν κατάφερε να φτάσει εγκαίρως για να πάρει το λεωφορείο, δεδομένου ότι η ώρα ήταν προχωρημένη. Δεν την είχαν δει στο σεμινάριο, και την Τρίτη η Διευθύντρια πάλι δεν είχε δει κανέναν. Στην πρεσβεία της Ινδίας, κανένα νέο. Χάθηκε; Την απήγαγαν; Μυστήριο…

“Μια θλιμμένη αναγνώστρια” γράφει στις “Δυστυχισμένες Καρδιές” (France Soir, 27 Αυγούστου 1957)

Advertisements
This entry was posted in Λετριστική Διεθνής (Potlatch). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s