Potlatch #26: Το καλό παράδειγμα (Μάης 1956)

Στο τελευταίο βιβλίο που εκδόθηκε σχετικά με τον Ρετζ (εκδόσεις Albin-Michel) ο κ. Πιερ-Ζωρζ Λορίς, χωρίς να υπερασπίζεται την πιο συμβατική ηθικολογία στην αποτίμηση του χαρακτήρα του, εναρμονίζεται ωστόσο με την πιο γελοία εξήγηση της συμπεριφοράς του μέσω της φιλοδοξίας: “Από ήττα σε ήττα, τα Απομνημονεύματα συνεχίζονται έτσι μέχρι την τελική καταστροφή… τα Απομνημονεύματά του δεν έχουν την κατήφεια ενός ηττημένου αλλά το κέφι ενός παίκτη… ο Ρετζ πέτυχε τον μοναδικό σκοπό που είχε θέσει…”

Η εξαιρετική παιγνιώδης αξία της ζωής του Γκοντί, και εκείνης της Σφενδόνης [Fronde] της οποίας υπήρξε ο σημαντικότερος δημιουργός, πρέπει να αναλυθούν σε μια πραγματικά σύγχρονη προοπτική.

Στην αξιόλογη σειρά περιπετειών του Δόκτορος Φου Μαντσού, του κ. Σαξ Ρόμερ, που δημοσιεύτηκε στα γαλλικά κατά τη δεκαετία του ’30 από τη συλλογή “Η Μάσκα”, αυτά που πρέπει να ξεχωρίσουμε ιδιαίτερα είναι τα Μυστήρια της Σι-Φαν (η Μάσκα του Φου Μαντσού). Εκτός από την καταστασιακή ομορφιά της συμπεριφοράς των αντίπαλων χαρακτήρων που, στην πραγματικότητα, δεν έχουν άλλους δεσμούς εκτός από τη συμμετοχή τους σε ένα τρομακτικό παιχνίδι του οποίου ο σκηνοθέτης είναι ο Φου Μαντσού, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η χρήση του διάκοσμου, άλλοτε παραληρηματική και άλλοτε δικαιολογημένη, προσεγγίζει την ψυχογεωγραφία.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s