Potlatch No 7 (3 Αυγούστου 1954)

Potlatch #7

Δελτίο Πληροφόρησης του Γαλλικού Τμήματος της Λετριστικής Διεθνούς
Εμφανίζεται κάθε Τρίτη

3 Αυγούστου 1954

“…Μια καινούρια ιδέα στην Ευρώπη”

Το πραγματικό επαναστατικό πρόβλημα είναι αυτό των διασκεδάσεων. Οι οικονομικές απαγορεύσεις και οι ηθικές συνέπειές τους έτσι κι αλλιώς θα εξαλειφθούν και θα ξεπεραστούν σύντομα. Η οργάνωση των διασκεδάσεων, η οργάνωση της ελευθερίας ενός πλήθους κάπως λιγότερο εξαναγκασμένου να εργάζεται συνεχώς, αποτελεί ήδη μια αναγκαιότητα για το καπιταλιστικό Κράτος όπως και για τους μαρξιστές διαδόχους του. Παντού περιορίζονται στην υποχρεωτική αποκτήνωση των γηπέδων και των τηλεοπτικών προγραμμάτων.

Στο πλαίσιο αυτό οφείλουμε πρωτίστως να καταγγείλουμε την ανήθικη συνθήκη που μας επιβάλλουν, την κατάσταση της αθλιότητας.

Αφού περάσαμε μερικά χρόνια μην κάνοντας τίποτα με την κοινή έννοια του όρου, μπορούμε να μιλήσουμε για την πρωτοποριακή κοινωνική στάση μας, καθώς μέσα σε μια κοινωνία που είναι ακόμα προσωρινά θεμελιωμένη στην παραγωγή δεν θελήσαμε να ασχοληθούμε σοβαρά παρά μόνο με τις διασκεδάσεις.

Αν αυτό το ζήτημα δεν τεθεί ανοιχτά πριν την κατάρρευση της σημερινής οικονομικής εκμετάλλευσης, η αλλαγή δεν θα είναι παρά μια κοροϊδία. Η καινούρια κοινωνία που επαναλαμβάνει τους σκοπούς ύπαρξης της παλιάς χωρίς να αναγνωρίζει και να απαιτεί μια καινούρια επιθυμία, αυτή είναι η πραγματικά ουτοπική τάση του Σοσιαλισμού.

Μόνο ένα εγχείρημα μάς φαίνεται άξιο να αναληφθεί: η επεξεργασία μιας ολοκληρωμένης διασκέδασης.

Ο τυχοδιώκτης είναι περισσότερο αυτός που κάνει να συμβούν οι περιπέτειες παρά εκείνος στον οποίο συμβαίνουν οι περιπέτειες.

Η κατασκευή καταστάσεων θα είναι η συνεχής πραγματοποίηση ενός μεγάλου παιχνιδιού που επιλέγεται συνειδητά· το διαδοχικό πέρασμα μέσα από εκείνα τα σκηνικά και τις συγκρούσεις όπου οι χαρακτήρες μιας τραγωδίας πέθαιναν μέσα σε εικοσιτέσσερις ώρες. Αλλά ο χρόνος για να ζούμε δεν θα λείπει πια.

Σε αυτή τη σύνθεση θα πρέπει να συμβάλει μια κριτική της συμπεριφοράς, μια επιδραστική πολεοδομία, μια τεχνική των ατμοσφαιρών και των σχέσεων, για τις οποίες γνωρίζουμε τις πρώτες αρχές.

Θα χρειαστεί να ανακαλύπτουμε συνεχώς εκ νέου την κυρίαρχη έλξη που επισήμανε ο Σαρλ Φουριέ στο ελεύθερο παιχνίδι των παθών.

Για τη λετριστική Διεθνή:
Μισέλ-Ι. Μπερνστάιν, Αντρέ-Φρανκ Κονόρ, Μωχάμεντ Νταχού,
Γκυ-Ερνέστ Ντεμπόρ, Ζακ Φιγιόν, Βέρα, Ζιλ Ζ. Βολμάν

Τα καλύτερα νέα της εβδομάδας

«Ουάσινγκτον, 29 Ιουλίου (Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων) – Σε μια ομιλία που εκφώνησε με την ευκαιρία ενός θρησκευτικού συνεδρίου ο κ. Ρίτσαρντ Νίξον, αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, δήλωσε ότι πιστεύει πως αυτοί που φαντάζονταν ότι μια “γαβάθα γεμάτη ρύζι” θα μπορούσε να εμποδίσει τους λαούς της Ασίας να στραφούν προς τον κομμουνισμό “έκαναν μεγάλο λάθος”.

Η οικονομική ευημερία είναι σημαντική”, συνέχισε ο πρόεδρος, “αλλά η διαβεβαίωση ότι μπορούμε να πάρουμε τους λαούς της Ασίας με το μέρος μας αυξάνοντας το βιοτικό τους επίπεδο είναι ένα ψέμα και μια συκοφαντία. Είναι περήφανοι λαοί που διαθέτουν ένα μεγάλο ιστορικό παρελθόν”.»

Παράξενη ζωή

Με τον τίτλο “Παράξενη έκθεση”, μια επαρχιακή εφημερίδα που ονομάζεται Νις-Ματέν αποκαλύπτει σε σχέση με τη μεταγραφική εκδήλωση της λετριστικής Διεθνούς στην γκαλερί Ντουμπλ Ντουτ ότι “αυτή η καινούρια καλλιτεχνική μορφή δεν είναι άδολη αφού αποσκοπεί να προδιαθέσει τα συναισθήματα και τις χειρονομίες των θεατών”.

Αφού μας κατηγορούν, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά ανάμεσα σε μια μεταγραφία και μια καθημερινή εφημερίδα.

Μπορούμε μόνο να αναρωτηθούμε στην υπηρεσία ποιας προπαγάνδας αναλαμβάνουν οι μεν και οι δε να “προδιαθέσουν τα συναισθήματα και τις χειρονομίες”.

H έκθεση της γκαλερί Ντουμπλ Ντουτ δεν μας φαίνεται πιο “ασυνήθιστη” ή πιο “παράξενη” από τις συνθήκες ύπαρξης στις οποίες προσαρμόζονται ορισμένοι. Υπάρχουν άνθρωποι που αγοράζουν το άθλια αντιδραστικό φύλλο με το όνομα Νις-Ματέν. Και άλλοι που δουλεύουν εκεί.

Οι μεγάλες νίκες της Γαλλίας

Η δεσποινίς Ζενεβιέβ ντε Γκαλάρ πέρασε με επιτυχία αυτό που ήταν αναμφίβολα η δεύτερη μεγαλύτερη δοκιμασία της ζωής της. Γοήτευσε τους Αμερικανούς…

Στο κάτω-κάτω, θα μπορούσε κανείς να φοβάται για το χειρότερο.

“Η δεσποινίς Ζενεβιέβ”, “ο άγγελος” δεν χρειαζόταν να “διαφωτιστεί” ή να προετοιμαστεί. Βρήκε η ίδια τις απαντήσεις που έβγαιναν από την καρδιά…

Όταν δήλωσε ότι το Ντιέν Μπιέν Φου είχε δείξει πως “η Γαλλία είχε ψυχή και πως οι Γάλλοι συνέχιζαν να πολεμάνε για την τιμή”, υπήρχαν δάκρυα στα μάτια των Αμερικανών.

Ήταν ο θρίαμβος της απλότητας και της ευγένειας…

…Η Ζενεβιέβ παραμένει πολύ άνετη, διατηρώντας τη γοητεία μιας νεαρής κοπέλας από καλή οικογένεια και μιας στιβαρής προσκοπάρχισας με καθαρό βλέμμα. Η πιο σκληρή δοκιμασία που πέρασε χθες ήταν ότι έδωσε περίπου δύο χιλιάδες χειραψίες…

Το ταξίδι της δεσποινίδας ντε Γκαλάρ εξυπηρέτησε σίγουρα με άψογο τρόπο την υπόθεση της Γαλλίας εδώ. (Του ειδικού ανταποκριτή της Μοντ. Ουάσινγκτον, 29 Ιουλίου.)

Οι κακοτυχίες της Ίβιτς

H μυστική λογοτεχνία έχει τους περιορισμούς της. Κάποιοι ενοχλητικοί βόμβοι άλλαξαν το νόημα του άρθρου του Α.-Φ. Κονόρ που δημοσιεύτηκε στο Νο 6 του Potlatch: “Οριοθέτηση του μύθου”.

Οι αναγνώστες μας βέβαια θα το έχουν διορθώσει μόνοι τους.

Καταστρέφουν την οδό Sauvage

Μια από τις πιο όμορφες αυθόρμητα ψυχογεωγραφικές τοποθεσίες του Παρισιού απειλείται σήμερα με εξαφάνιση:

Η οδός Σωβάζ, στο 13ο διαμέρισμα, που είχε την πιο εντυπωσιακή νυχτερινή θέα της πρωτεύουσας, τοποθετημένη ανάμεσα στις σιδηροδρομικές γραμμές του σταθμού Άουστερλιτς και σε μια συνοικία αόριστων εδαφών κατά μήκος του Σηκουάνα (οδός Φούλτον, οδός Μπελιέβρ), περιβάλλεται – από τον περασμένο χειμώνα – από μερικές από εκείνες τις αποκαρδιωτικές κατασκευές που καλύπτουν τα προάστιά μας για να στεγάσουν τους θλιμμένους ανθρώπους.

Καταδικάζουμε την εξαφάνιση μιας αρτηρίας ελάχιστα γνωστής αλλά πιο ζωντανής από τα Ηλύσια Πεδία και τα φώτα τους.

Δεν μας συγκινεί η γοητεία των ερειπίων. Αλλά οι στρατώνες πολιτών που υψώνονται στη θέση τους έχουν μια αδικαιολόγητη ασχήμια που απευθύνει κάλεσμα στους δυναμιτιστές.

Το Potlatch αποστέλλεται σε ορισμένες διευθύνσεις που κοινοποιούνται στη σύνταξη.

Αρχισυντάκτης: Αντρέ-Φρανκ Κονόρ, οδός Ντυγκέ-Τρουέν 15, Παρίσι 6ο διαμέρισμα.

Advertisements
This entry was posted in Λετριστική Διεθνής (Potlatch). Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s